Giżycko

Do Giżycka dojechaliśmy pociągiem. Tam prosto do Biedronki, po zapasy na wieczór i do Wilkasów na pole namiotowe. A potem już tylko odpoczynek i pijaństwo ;-)

Trochę przerwy, aby pozwiedzać okolicę i popływać po jeziorze wynajętą łódką. Potem stwierdziliśmy, że pora w drogę i zaczęliśmy nadrabiać kilometry.

Jechalismy malowniczymi drogami wzdłuż jezior, chcąc zobaczyć to największe - Śniardwy. Specjalnie w tym celu nadrobiliśmy sporo drogi. Jak się okazało, nie jest to taka prosta sprawa, bo jezioro jest obrośnięte jakąś puszczą, czy co to tam było. GPS wskazywał, że już blisko, a my jechaliśmy najpierw asfaltem, potem szutrem, potem błotem, potem było tylko przedzieranie przez krzaki. Do tego było mokro i mnóstwo komarów. Prawie jak w amazońskiej dżungli :)

W końcu postanowiliśmy wrócić i okazało się, że minęliśmy punkt widokowy na... Śniardwy. Co prawda płatny, ale co tam. Jezioro jest naprawdę spore i robi wrażenie. A i browarek smakuje jakoś ciekawiej.

Potem z powrotem do asfaltu, którym dojechaliśmy do Mrągowa na obiad, a w zasadzie kolację. Zaczynało się ściemniać, ale z diodą Gronego o niesamowitej ilości lumenów, ciemność nie była nam straszna. Tym sposobem rozpoczął się odcinek nocny. Grubo po północy postanowiliśmy rozbić namiot.

Rano obudziliśmy się na wiejskim boisku. Przywitała nas pani sołtys z wąsem. Ale była bardzo miła i z tego miejsca ją serdecznie pozdrawiam. A potem standard - śniadanko, browarek, 100km, browarek kolacja we Fromborku.

Potem do Stegny, odpoczynek i Gdańsk.

W sumie, jak to teraz piszę to mało co pamiętam. Może jednak za dużo było tych browarków? :D