Dzień po spływie, przestało mi się wydawać zabawne, że zgubiłem swoje rzeczy w rzece. Zauważyłem również dziurę w stopie, co też niespecjalnie przypadło mi do gustu. Tak to zwykle jest, że kiedy rzeka zabierze Ci grilla i sandały, to biegasz boso po lesie i szukasz chrustu na ognisko... W końcu na czymś trzeba podpiec wymoczone w Warcie kiełbaski.

W każdym razie, następnego dnia postanowiłem wyruszyć w poszukiwaniu zaginionych sandałów i całej reszty. Dojechałem do miejsca grozy, skąd wzdłuż rzeki do mostu i z powrotem do Tesco. W ciągu dwugodzinnych poszukiwań udało mi się odnaleźć i z trudem wyłowić z wody okrągłą liczbę rzeczy. Zero. Ale przynajmniej spotkałem lisa.