Pewnego niedzielnego popołudnia, w ciepły żeby nie powiedzieć upalny dzień, postanowiłem wybrać się na nieco dłuższą wyprawę. Okazało się jednak że nie ma amatorów wrażeń chętnych pokonać nieco większy dystans niż 20 km w jedną stronę. W wyniku tego samemu ruszyłem w dziewiczy rejs Czarnym Olsztyńskim szlakiem, nieco zmodyfikowanym przeze mnie aby nie był on zbyt przydługawy.

Zapeklowałem 2 małe pączki w mikrona (jak się pużniej okazało mam jednak większe spalanie gdyż ostatnie 30 km wracałem głodny jak bezdomny pies) i pojechałem w stronę mirowa. Cała droga prowadziła nieco lasem, nie mniej jednak większość to był asfalt i drogi szturowe, na których można było rozpędzić skórę.  Ciekawsze atrakcje przedstawione są na fotkach. Koniec opisu, bo jtrzeba się zregenerować przed kolejna wyprawa jutrzejszego dnia.