Bardzo przyjemna i malownicza trasa, w sam raz na ciepłe popołudnie. Na początku asfaltem ulicą Warszawską, potem na drogi gruntowe do rzeki... Ostatnio trochę padało, więc od czasu do czasu zdarzały się kałuże.

Po drodze spotkaliśmy rowerzystę jadącego z przeciwka, który nas ostrzegł, że jest trochę mokro. Oczywiście go olaliśmy, stwierdziliśmy, że jest leszczem i pojechaliśmy dalej. Z początku kałuże dało się ominąć błotem. Potem trzeba było prowadzić rower przez trawę, aż do momentu przy samej rzece, gdzie woda sięgała łydek. Ponieważ, widziałem za zakrętem, że jest sucho namówiłem moją ukochaną na... spacer po wodzie :)

Jak zwykle miałem rację, było sucho. Przez 10 metrów. Potem woda sięgała prawie kolan. No, ale stwierdziłem, że już się nie opłaca wracać. No i tak minęły kolejne 3 kilometry. W międzyczasie słuchałem sobie, jak to bardzo moja ukochana mnie nienawidzi. Gdy wreszcie wyjechaliśmy na suchą drogę, byliśmy cali w błocie. Do Mstowa dojechaliśmy na bosaka.

Ponieważ, nie udało mi się już namówić ukochanej na powrót tą samą drogą, pojechaliśmy główną ulicą. I mimo ciągłych zapewnień o beznadziejności wycieczki i tak wiem, że w głębi bardzo Jej się podobało :)